Uzdrawianie życia


Zdrowie to nie tylko brak choroby. Zdrowie to pełnia możliwości fizycznych, psychicznych i umysłowych, to traktowanie człowieka całościowo i bycie całością, to integracja.
W starożytnej Grecji model zdrowia oparty był o holistyczne rozumienie człowieka. Rolą poszczególnych części, aspektów człowieka było zbudowanie zintegrowanej jednostki, jednostki której przeżywanie, myślenie, działanie, doznawanie są ze sobą spójne. Można powiedzieć, że człowiek w pełni zdrowy to człowiek spójny wewnętrznie.

Taki stan nie jest niestety normą wśród ludzi. Większość podatna jest na działanie wielu czynników, z których każdy prowadzi w innym kierunku, przez co uniemożliwia integrację i osiągnięcie spójności. Przekaz medialny, reklamy, wpływy otoczenia, wzorce rodzinne, normy kulturowe i społeczne oraz inne elementy wpływają na emocje, myśli, automatyczne reakcje, które pojawiają się w człowieku. Niezdyscyplinowany umysł dość łatwo oszukać, więc być może człowiek zidentyfikuje się z tym, co się w nim pojawia i stwierdzi, że to „jego”; jednak ciało i psychikę nie tak łatwo oszukać. Ciągle napięte mięśnie, skurcze, problemy układu pokarmowego, nieprawidłowa praca serca, nie radzenie sobie z emocjami, wybuchy złości czy długotrwały okres smutku lub apatii mogą wskazywać na brak zdrowia. Być może z punktu widzenia medycyny zachodu nie można jeszcze mówić o konkretnej jednostce chorobowej, bo objawy nie występują odpowiednio często lub nie są intensywne, jednak brak jest harmonijnej współpracy między umysłem, psychiką i ciałem. Można metaforycznie powiedzieć, że następuje oddzielenie od siebie samego, od traktowania siebie jako spójnej całości, ma miejsce rozdrabniania siebie na pozornie niezależne cząstki, oddzielanie „siebie” od własnego rdzenia – od najbardziej „prawdziwej” części nas samych. Zastanów się, czy traktujesz siebie jako całość jeśli np. decydujesz się na konkretny zawód nie uwzględniając argumentów wypływających z Twoich autentycznych pragnień i potencjału. Jednak aby dotrzeć do swoich autentycznych pragnień i potencjału potrzebna jest odwaga poznania samego siebie, na którą stać jedynie niektórych. Dlatego pełnię zdrowia – integrację, spójność – tak trudno osiągnąć.

Nauka integracji i dążenie do pełni zdrowia obejmuje m. in. następujące kwestie:

  • Uwalnianie zbędnego napięcia i bloków
  • Uśmierzanie bólu
  • Wytwarzanie substancji biologicznej, która równoważy ubytki związane z wiekiem
  • Uwalnianie od strachu
  • Ochrona siebie
  • Rozluźnianie więzi emocjonalnej z problemami
  • Leczenie zatruwania otoczenia swoimi emocjami
  • Uwalnianie od załamania, depresji i smutku
  • Przyjmowanie rzeczywistości taką, jaką jest
  • Leczenie chęci ucieczki
  • Uwalnianie się od postrzegania problemów jako części własnej tożsamości
  • Leczenie pragnień prowadzących do lgnięcia
  • Uwalnianie od snu i niewiedzy

Niezwykle ważne jest uzdrawianie poziomu umysłowego, bo to umysł jest odpowiedzialny za dostęp do świadomości. A Świadomość jest jedyną rzeczą, która leczy.