Medytacja – cykl 1001 technik


W ostatnich latach modny stał się temat medytacji. Reklamy zachęcają do medytacji, by się zrelaksować, wyciszyć, odciąć od świata. Jednak tak ustawiony cel praktyki, sprawia, że nigdy nie pojawi się proces, który można nazwać medytacją. Nawet jeśli ktoś będzie posługiwać się techniką medytacyjną, nie będzie on medytował, lecz relaksował się, wyciszał, czy odcinał od świata. A to wszystko nie jest medytacją, to nie sprawia, że człowiek staje się bardziej świadomy. Czym zatem jest medytacja?

„Medytacja to poligon, na którym rozwijamy świadomość, stopniowo budzimy się, rozluźniamy, stajemy się świadomi, jakie siły w nas budują nasze związki z rzeczywistością” – Navis Nord, Sztuka Trzech Miłości, s. 64.

Medytacja to:

    • Budzenie się
    • Rozwijanie świadomości
    • Czucie ciała
    • Obecność
    • Proces a nie sama technika
    • Uświadamianie sobie swojej relacji ze światem

Medytacja natomiast to nie jest:

    • Warunkowanie siebie (automatyzacja)
    • Autosugestia
    • Wywoływanie obsesji (czyli ciągle powtarzających się myśli)
    • Wywoływanie nastawień przypominających uprzedzenia
    • Pozytywne myślenie (związane z brakiem realizmu)
    • Wywoływanie sztucznych stanów
    • Usypianie
    • Uciekanie od świata

(zob. Navis Nord, „Sztuka Trzech Miłości”, s. 60-62)

Kursy z cyklu 1001 technik wprowadzają w liczne techniki medytacyjne. W czasie poszczególnych kursów poznajemy wszystkie techniki medytacyjne:

    • techniki pracy z oddechem,
    • techniki integracyjne,
    • techniki katharsis,
    • praca z dźwiękiem i medytacje z muzyką,
    • medytacje z wizualizacją,
    • techniki stop,
    • techniki medytacji w ruchu,
    • vipassana,
    • techniki jogi,
    • techniki tantryczne,
    • medytacje na Jakość,
    • medytacje na uniwersalną miłość,
    • medytacja analityczna,
    • demontaż iluzji,
    • medytacja na pustkę,
    • techniki obserwacji,
    • techniki akceptacji rzeczywistości,
    • techniki dla typów intelektualnych i uczuciowych,
    • techniki opierania się o siebie.

Nauczane techniki nawiązują do różnych tradycji: buddyjskiej, hinduskiej, sufickiej, chrześcijańskiej, a także do technik ze starożytnej Grecji i do wielu innych.

Każde zajęcia są zamkniętą całością. W czasie warsztatów ćwiczymy techniki i udzielane są wyjaśnienia kontekstowe, konieczne do efektywnego wykonywania techniki.

Trzy razy w roku organizowane są także tygodniowe odosobnienia w celu intensyfikacji doświadczenia.